Bakit Mahalaga Magpasalamat?

 

Sa panahon ng paghihirap, napakahalaga ng pagpapasalamat dahil tinutulungan tayo nitong huwag mahulog sa kawalan ng pag-asa. Sa mga panahong nasusubok tayo, hindi ba’t meron pa rin tayong trabaho at mga ka-trabaho; kaibigan at ka-ibigan?

Para sa karamihan, higit na may dahilan upang magpasalamat dahil meron tayong relasyon sa Diyos. Ito ang nagsisilbing gabay sa kadiliman. Ayon kay San Ignacio ng Loyola, napakahalaga na namnamin natin at simutin ang mga pagkakataong makapagpapasalamat sa Diyos. Pasasalamat sa Kanyang kabutihan sa atin.

Ang Salmo 139, kung saan hango ang kantang, “Yahweh, You are Near” inaawit ng sumusulat ang grasya ng pasasalamat sa Diyos. Pinagdiriwang nito ang Kanyang kadakilaan. Mga kapamilya, anong mga bagay sa buhay mo ngayon ang lubos kang nagpapasalamat? Pagdasal natin na gawing kaugalian ito.

Subukang Tandaan ang mga Panahon ng Pagmamahal

 

Sa huling buwan bago ang pasukan, habang may panahon din para magnilay, meron akong proposal. Subukan nating tandaan ang mga panahon na nakaramdam tayo ng matindi o labis na pagmamahal. Ito ay maaaring galing sa ating tatay, anak, ate, kuya, girlfriend or boyfriend.

Bakit ito ang aking proposal? Kadalasang nauubos ang ating enerhiya sa iba’t ibang dahilan. Maraming pagod na sa pagtatrabaho; may mga mahina na ang kalooban pagkatapos dumaan sa mga pagsubok; at may iba ding wala nang gana sa buhay. At mas marami pang taong hungkag ang kalooban. Nawala na ang saysay sa buhay.

Sa pagkakataong ito, bubusugin natin ang ating kalooban ng mga alaalang hindi tayo nag-iisa; na may mga taong labis magmahal sa atin, lalo na ang Panginoon. Pakinggan natin siyang nagsasabi sa atin: “Mahil kita, ika’y mahalaga sa ‘king mga mata. Hindi kita iiwan kailanman. Huwag kang mangamba, magtiwala ka sa akin.”

Pahalagahan Nawa Natin ang Ritwal ng Ating Sariling Bayan

Isang buwan ng pagdiriwang ng panibagong buhay ang buwan ng Mayo. Ito ang buwan ng mga bulaklak at panahon ng ani. Dito din nakakasama-sama ang mga magkababayan lalo na sa Bohol kung saang may piyesta sa bawat lalawigan. At sa ibang dako naman, ito rin ang panahon ng pamamasyal at pagpapahinga bago sumalpak muli ang simula ng pasukan.

 

Mainam na pinapahalagahan natin ang pamamahinga, pagdiriwang at pagsasalo-salo. Sa mga ritwal na ito, binibigyan natin ng puwang ang ligayang dulot ng pagiging miyembro ng ating sari-sariling bayan at kultura. Tulad ko na taga-Camalig, Albay, talagang uuwi sa Camalig. Ang taga-Ilocos, uuwi doon. Ang taga-Mindanao, babalik sa lupang tinubuan. At doon muling pahahalagahan ang ating pinanggalingan. Wika ni Jose Rizal, “Ang hindi marunong lumingon sa pinanggalingan, hindi makakarating sa paroroonan.”

 

At dahil dito, kailangan matuto tayong panandaliang ipaubaya sa Diyos ang mga nakakabagabag sa atin upang “lumingon” sa sariling bayan. Pagdasal natin na pagkalooban tayo ng puso at kaluluwang bukas para sa Diyos. Tulungan tayong makita ang mga maaaring hadlang sa pagdiriwang ng ating pinagmulan.