Ang Hindi Mo Alam Kapag Ika’y Naglilingkod

Photo by Bok Pioquid, Christian Service Involvement Program, Ateneo de Manila High School.

Lagi nating naiisip ang paglilingkod sa mga dukha. Sa mga nakaraang eleksiyon, ang plataporma ng maraming kandidato ay ukol sa programang makakatulong sa pag-ahon sa kahirapan. Ngunit, nagiging pipi ang mga sigaw sa pangangampanya pagkatapos malukluk sa trono ng kapangyarihan. Kadalasan, ang pagtulong sa mahihirap ay isang donasyon lamang. Hindi natin maisip na maaari tayong matulungan din ng mga wala.

May kuwento si Padre Pedro Arrupe, isang Heswita tulad ni Pope Francis, noong nakapagmisa siya sa mga maralitang tagalungsod ng Latin Amerika. Isinulat ito sa isang libro, ‘One Jesuit’s Spiritual Journey,’ mga koleksyon ng mg panayam niya. Pagkatapos ng misa, inimbitahan siya ng isa sa mga nagsimba sa kanyang bahay. Pagkarating niya sa kanyang tinitirhan, pinaupo siya sa isang lumang silya. Sa kanyang pwesto, nakikita niya ang napakagandang tanawin ng paglubog ng araw.

Itinuro ng lalaki ang araw, at sa mga sumunod na sandali, wala silang ginawa kundi pagmasdan ang araw hanggang sa tuluyang mawala ito sa abot-tanaw. Wika ni Hesus, ‘Mapapalad ang mga dukha, sa kanila ang kaharian ng Diyos.’ Hindi ba’t manghangmangha ang mga dayuhan sa sigla ng Pinoy kahit tayo ay walang-wala? Pagdasal natin na hindi mawala ang pagpapahalaga sa mga simpleng kasiyahan sa buhay.

Persons For Others

Photo by Bok Pioquid of the Christian Service Involvement Program of the Ateneo High School

 

Forty years ago, Fr. Pedro Arrupe SJ gave a speech to an exclusive all-boys school in Valencia, Spain. He said that the mark of those who receive Jesuit education is being a “man-for-others” o ang pagiging tao-para sa kapwa. This slogan of being “men for others” was picked up by many Jesuit schools and those who have been connected with Jesuits all have used, or overused, this slogan without knowing where or how it all came to be. Forty years after that speech, we used different expressions of being “persons for others” – including our theme in 2011, “En todo amar y servir” (In everything, love and serve the Lord), “Cura personalis” (care for the entire person) or “A faith that does justice.” But the original is “ayudar las animas” o “to help souls.”

It all began in Jerusalem. Shortly after his conversion, St. Ignatius went to Jerusalem to visit the sacred places where Jesus went. There he was filled with much spiritual high or consolation. Together with this fervor, emerges his great desire to help souls or “ayudar las animas.” From then on, St. Ignatius, even as Superior General of the Jesuits, would continue to work for the care of souls by involving himself and his earliest companions in a number of ministries, such as the Jewish and Muslim converts and outcasts; the House of Martha which helped reforming prostitutes, the House of Endangered Young Women, which protected vulnerable girls from exploitation, and the Society of Orphans, which aided orphans, beggars and the sick. For St. Ignatius, to help souls means not just a concern with the spiritual life of the person, but with the whole of the person including their physical and emotional welfare. Souls here, according to St. Ignatius is the whole and complete person. And therefore, Ateneans are formed into this understanding: our way of holiness is essentially that of compassionate service driven by a sincere personal love for the Lord and neighbor. That is why, the center of the 5Cs is Christ.

This school year, to celebrate the 40th anniversary of the slogan, “persons for others,” we shall pray to the Lord for a heart of generosity and concern for the poor. We shall abandon our “I, me and myself” world and begin to cultivate a culture that is other-centered. We shall pray for a generous heart, that is a heart that has a sense for the other person. This is the meaning of the Sanggu’s battlecry, “Sige pa.” Meaning, to give until it hurts. To love unconditionally. To be a “person for others” even if we feel that we must think about ourselves. That is why St. Ignatius prays the Prayer for Generosity. As we pray together, savor each line, pray it from the heart, like you mean it. Because WE actually mean it:

Dearest Lord, teach me to be generous. Teach me to serve you and you deserve. To give and not to count the cost. To fight and not to heed the wounds. To toil and not to seek for rest. To labor and not to ask for reward. Save that I am doing your most holy will. Amen.

May the Lord bless you, the Father, the Son and the Holy Spirit. Amen. This is Fr. Jboy, have a great day!

May Gagawin Ka Bang Pagpapasya?

Photo by Bok Pioquid of the Christian Service Involvement Program

Nasa bingit ka ba ng isang pagdedesisyon na maaaring makakaapekto sa iyong buong buhay, at kasama nito ang buhay ng iba? Sa bayan ng Italya may isang maliit na ilog na tinatawag na Rubicon River. Noong panahon ni Julius Caesar, hinahati nito ang Hilaga at ang Timog ng Italya. Ang Hilagang Italya ang sakop ng Roma at ng Emperador Pompey at ang Timog, ang Cisalpine Gaul, ang hawak ni Julius Caesar.

Ngunit mapangapi ang pamahalaan ng Roma. Kaya kasama ang higit sa 50,000 kalaking battallion, dinala sila ni Julius Caesar sa Ilog ng Rubicon sa taong 49 BC. Pinagbabawal ng batas ang isang pinuno na tumawid sa Rubicon River, ngunit ang pagtawid lamang ang paraan upang palayain ang mga taga-Hilaga sa mga umaapi sa kanila. Ang pagtawid sa Ilog Rubicon ay maaaring maging sanhi ng kalayaan ng buong kaharian o kaya ang kanyang kamatayan.

At dahil sa pasyang tumawid ni Julius Caesar, lalung lumago ang Kaharian ng Roma pagkatapos niyang sakupin. Malaki ang kontribusyon ng kulturang Graeco-Roman sa ating buhay ngayon. Mga kapamilya, dumadating sa ating buhay ang ganitong pagpapasya. Hindi natin alam kung kailan at anong oras, ngunit nalalaman lang natin ng basta! Bilang magulang, kailan mo ba malalaman kung kailan ikaw ang magdidikta sa ating mga anak kung ano ang makakabuti sa kanila, o kung kailan tayo magtitiwala sa kanilang mga pasya para sa kanilang buhay. Samakatuwid, ipagdasal natin na nawa’y liwanagan tayo ng Panginoon kapag nasa bingit tayo ng malaking pagpapasiya.