Anong Pangarap ang Nakikita Mo?

Meron akong proposal sa inyong lahat. Madalas nating ginagamit ang salamin. Kung napanood ninyo ang unang pelikula ng Harry Potter, may isang salamin na tinatawag nilang The Mirror of Erised. Kung babaliktarin ninyo ang Erised, magiging desire. Nung tinitingnan ni Harry Potter ang salamin, nakikita niya ang kanyang yumaong mga magulang.

Gagamitin natin ngayon ang ating mga salamin. Bago po tayong umalis sa umagang ito, pagmasdan ang nakikita natin sa salamin. Anong pangarap mo para sa nakikita mo? Kailangang na-iimagine natin ang ating sarili na natupad na ang pangarap.

Wika ni San Ignacio de Loyola, mahalagang na-vivisualize o na-iimagine natin ang ating sarili sa hinaharap. Sa gayon, nagsisilbing gabay ito sa araw-araw nating desisyon. Naka-ugat dito ang criteria sa pagpipili kung alin ang mahalaga sa hindi; ang malalim sa hindi; ang makakatulong makamtan ito, sa hindi makakatulong. Pagdasal natin na gabayan tayo ng Panginoon sa ating pagpipili sa araw-araw at sa pagliko ng ating landasin.

Tama Ba ang Debosyon natin sa Sto. Nino?

Isang pagre-respeto ng proseso ng paglaki at paglago ang debosyon ng Sto. Nino. Nauunawaan natin na ang bata ay unti-unti at hinay-hinay itong tumatanda. Hindi maaaring madaliin ang anumang pagtubo. Pinagpaplanuhan, pinagtiya-tiyagaan at pinagsisikapan ang kahit na anong paglalago, tulad ng isang magulang na nagpapalaki ng anak. At tulad nang sinabi sa Ebanghelio, tuloy-tuloy ang paglaki ni Hesus habang natututo ito sa tunay na buhay. Dahil dito kailangan ang resulta ng debosyon sa Sto. Nino ay isang pagpapahalaga sa proseso ng pag-unlad sa lahat ng aspeto ng ating buhay lalung-lalo sa pananampalatayang nagpapabago sa sistemang hindi sang-ayon sa Diyos.

Pangalawa, pinapahalagahan ng debosyon sa Sto. Nino ang mga katangian ng bata. Paalala: katangian ng bata at hindi asal-bata. Childlike and not child-ish. Sa panahong ito, hinahamon tayong mga Pilipino na pag-isipan ang ating paraan ng pamumuhay lalung-lalo na sa gitna ng mga sakuna.

Pag-isipan ang mga tanging pangangailangan at iwasan ang mga luho sa buhay. At sa kabila ng ating pag-hihirap, pinapaalala sa atin na sana hindi tayo mawalan ng pag-asa at sigla dahil nangako sa atin ang Panginoon. May tiwala ang bata sa kanyang mga magulang. Pagdasal natin na magkaroon din tayo ng tiwala sa Diyos tulad ng mga bata sa kanilang magulang.

Bigyang Puwang ang Ating Nakatatanda

Buhay pa ba ang iyong mga lolo at lola? Sa aking mga misa sa umaga laging nakikita kong nagsisimba ang mga matatanda. At lagi nilang sinasabi na sila’y naiiwanan na lamang ng kanilang mga anak. Sa ibang bansa, nilalagay na lamang sila sa Home for the Aged. Buti na lang nasa kultura pa rin natin ang alagaan sila. Malaki ang silbi nila sa ating buhay-pananampalataya, at seryoso, hindi lamang sa pagnonobena o pagrorosaryo.

Naalala ko ang aking lola. Mayroon siyang isang prayer book kung saan nakaipit ang iba’t ibang stampita. Kadalasan naka-ikot kami sa kanya habang pinapakita niya ang iba’t ibang stampita. Sa bawat stampita meron siyang kuwento ukol sa kanyang mga kapatid o magulang. “Nagmana ka sa kanya, kasi magaling siya sa musika.” Sa kanyang mga kuwento, nagkakaroon ng hugis at ugat ang ating identity bilang pamilya. We are formed by our family stories.

Kaya mahalaga sa ating lahat ang makipagkuwentuhan sa ating mga lolo’t lola. Hindi lamang matutuwa sila, kundi lalung lalalim ang ating pagkilala sa ating sarili’t pinanggalingan. Ang pagkakaiba ng isang pamilya ay nakabatay sa kuwentong-buhay. Ganito din ang pananampalataya: ang buong bibliya ay kuwento ng ating mga ninuno. Pagdasal nating bigyang-puwang sa ating buhay ang ating mga nakatatanda.